During the lockdown due to the unprecedented pandemic of SARS-CoV-2, Ngallery made an open call for participation in an art project with the sole prerequisite being long-distance collaboration. Composers, musicians, artists, performers, directors, writers, scientists and intellectuals from all over the world were invited and challenged to create collaborative works, overcoming the impossibility of physical presence in the same space.
In an era of pandemics and natural constraints with uncertain outcome, The New Together project aims to bridge the physical distance between artists, intellectuals, scholars and scientists, in order to explore and define the new conditions of artistic creation, the new needs for communication between creative people and new possibilities for the presentation and diffusion of art.
Κατά τη διάρκεια του lockdown εξαιτίας της πρωτοφανούς πανδημίας τού SARS-CoV-2, η Ngallery απηύθυνε ανοιχτό κάλεσμα για συμμετοχή σε ένα καλλιτεχνικό project με μοναδική προϋπόθεση τη συνδημιουργία εξ αποστάσεως. Συνθέτες, μουσικοί, εικαστικοί, performers, σκηνοθέτες, συγγραφείς, επιστήμονες και διανοούμενοι από όλο τον κόσμο προ(σ)κλήθηκαν να δημιουργήσουν συνεργατικά έργα, ξεπερνώντας το εμπόδιο της αδυναμίας κοινής παρουσίας στον ίδιο χώρο.
Σε μια εποχή πανδημίας και φυσικών περιορισμών με αβέβαιη έκβαση, ο σκοπός τού project The New Together είναι να γεφυρώσει την απόσταση ανάμεσα σε καλλιτέχνες, διανοούμενους και επιστήμονες, ώστε να διερευνήσει και να ορίσει τις νέες συνθήκες δημιουργίας, τις νέες ανάγκες επαφής των δημιουργικών ανθρώπων αλλά και τις νέες δυνατότητες για την παρουσίαση και την επικοινωνία του καλλιτεχνικού έργου.
FEATURED WORKS
George Kokkinaris x Anna Mouzaki - Lock OUT_BLACK down
Nani Ballestrini's Blackout is a poem about light and darkness. It unfolds the political and historical events of post-war Italy, the 1977 blackout in New York and elements of Ballestrini's personal life. The writing methodology used by the Italian formalist to reconstruct fragments of public speech urges readers-musicians Giorgos Kokkinaris (double bass, composition, narration) and Anna Mouzaki (voice, composition, sound processing) to decipher and re-interpret them in a form of an opera aperta for female voice, narrator, double bass and electronics.
Το Blackout του Νάνι Μπαλεστρίνι είναι ένα ποίημα για το φως και το σκοτάδι. Σε αυτό ξεδιπλώνονται τα πολιτικά και ιστορικά γεγονότα της μεταπολεμικής Ιταλίας, το blackout του 1977 στη Νέα Υόρκη και η προσωπική ζωή του ίδιου του ποιητή. Η συγγραφική μεθοδολογία με την οποία ο Ιταλός φορμαλιστής ποιητής ανασυνθέτει θραύσματα δημόσιου λόγου, προτρέπει τους αναγνώστες-μουσικούς Γιώργο Κοκκινάρη (κοντραμπάσσο, σύνθεση, αφήγηση) και Άννα Μουζάκη (φωνή, σύνθεση και επεξεργασία ήχου) να αποκρυπτογραφήσουν και να ανασυνθέσουν μία mini opera aperta για γυναικεία φωνή, αφηγητή, κοντραμπάσσο και ηλεκτρονικά.
Zan Berry x Iason Maroulis - Διά Δύο (/2)
In this composition by Iason Maroulis, cellist Zan Berry is asked to divide himself in two instruments, voice and cello. Both lines work together, trying to create an amalgam through the combination of similar sounds, enriching and giving new character to the sound of each other.
Σε μια μουσική σύνθεση του Ιάσονα Μαρούλη, ο τσελίστας Zan Berry καλείται να μοιραστεί σε δύο όργανα, τη φωνή και το τσέλο. Οι δύο αυτές γραμμές δουλεύουν μαζί επιχειρώντας να δημιουργήσουν ένα αμάλγαμα μέσα από το συνδυασμό όμοιων ήχων, εμπλουτίζοντας και δίνοντας νέο χαρακτήρα στον ήχο καθενός.
Chryssanthi Kouri x Mislav Režić - This Is How I Remember It
This music and video collaboration explores the texture of memory and reminiscence. Responding to a musical piece on a loop that slowly builds to a crescendo, the visual component develops through layers of natural elements that represent thoughts and images to mirror the texture of reminiscence, as our memories follow one after another in a free association sequence.
Το έργο με βίντεο σκηνοθετημένο από τη Χρυσάνθη Κουρή και μουσική του Mislav Režić διερευνά τη δομή της μνήμης και της αναπόλησης. Αποκρινόμενο σε ένα μουσικό κομμάτι σε λούπα, που οδηγείται με αργό ρυθμό σε κορύφωση, το οπτικό στοιχείο αναπτύσσεται μέσα από επίπεδα φυσικών στοιχείων τα οποία αντιπροσωπεύουν σκέψεις και εικόνες που αντικατοπτρίζουν τις αναπολήσεις καθώς οι μνήμες μας ακολουθούν η μία την άλλη σε μία αλυσίδα ελεύθερου συνειρμού.
Tim Tsang x Noisebringers - Don't touch my strings
A puppet show, with umbrella wallpaper, where Zwickmühle subjects and objects come across a combination of performative logics archaeozoology as a co-existing desmopressin quandary, not necesslong_haired_cheesearily in synonymous agreement. (This has yet to be synonymous)
Σε τέσσερα βίντεο εκτυλίσσεται μία παράσταση κουκλοθεάτρου με φόντο μια ταπετσαρία με ομπρέλες. Τα υποκείμενα και τα αντικείμενα εμπλέκονται σε έναν συνδυασμό παραστατικών λογικών που αναπτύσσεται ως ένα δίλημμα συνύπαρξης, όχι απαραίτητα σε ταυτόσημη συμφωνία.
This score is conceived of as an activity that we can participate in together, regardless of time and distance. Viola player Patrick Behnke and multi-flute player Lina Andonovska recorded many experimental takes of the score via webcam and emailed recordings from their respective locations of Los Angeles and Frankfurt from June through August 2020. The activity (score + players + intended and unintended relationships) is an attempt to examine structures of orientation in time, in space, and between people, and to examine the relationships of different possibilities of motion and listening to one another. The collaborative aspect is essential to this process, and the worlds and timings of Behnke and Andonovska come together in this unique project. In the audio recordings created by Behnke and Andonovska, outside and inside sounds from their recording locations can be heard, such as ambulance sirens, creaking floors, wind, and other neighborhood sounds.
Αυτή η μουσική σύνθεση δημιουργήθηκε ως μία κοινή δραστηριότητα, ανεξάρτητα από τους περιορισμούς του χρόνου και της απόστασης. Ο Patrick Behnke (βιόλα) και η Lina Andonovska (φλάουτο) ηχογράφησαν πολλές δοκιμαστικές εκδοχές της παρτιτούρας μέσω webcam και email στο Λος Άντζελες και στη Φρανκφούρτη αντίστοιχα από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 2020. Αυτή η δραστηριότητα, που περιλαμβάνει την παρτιτούρα, τους μουσικούς και τις εκούσιες ή ακούσιες σχέσεις τους, είναι μία προσπάθεια να ερευνήσουν δομές προσαρμογής στο χρόνο, στο χώρο και ανάμεσα στους ανθρώπους, καθώς και τις σχέσεις ανάμεσα σε διαφορετικές δυνατότητες κίνησης και αμφίδρομης ακρόασης. Η συνεργατική διάσταση είναι αναγκαία στη διαδικασία, ενώ ο κόσμος και ο χρόνος των δύο καλλιτεχνών εφάπτονται σε αυτό το μοναδικό project. Στις ηχογραφήσεις τους ακούγονται ήχοι από το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον, όπως σειρήνες ασθενοφόρων, τριγμοί στο δάπεδο, ο άνεμος και άλλοι ήχοι από τη γειτονιά.
